Ard (51) is 25 jaar in dienst bij Van Lanschot Kempen: ‘Als je mij binnenlaat, staan we gelijk bij je boekenkast’

Ard Velthoven glimlachend achter een laptop op kantoor bij Van Lanschot Kempen

 Waar begon je carrière? “Ik wilde de wereld begrijpen. Daarom ging ik geschiedenis studeren. Ik had vooraf niet nagedacht over wat voor werk ik later zou gaan doen. Ik heb nog even op een middelbare school gewerkt als docent, maar ik ben een onderzoeker. Ik wil de diepte in. Elk jaar dezelfde lesstof behandelen uit hetzelfde boek vond ik niets. Nu misschien wel, maar toen ik 25 was niet.” Hoe kwam je bij Van Lanschot Kempen terecht? “Tijdens mijn studie kreeg ik een bijbaantje bij de helpdesk van ING. Ik kwam terecht op een grote afdeling vol met andere studenten. Ik werkte op de MKB servicelijn en hielp zakelijke klanten met hun vragen. Toen ik klaar was met mijn studie, heb ik intern gesolliciteerd als klantadviseur bij CenE Bankiers.” Dat werd je eerste ‘echte’ baan, hoe voelde je je die eerste weken? “Een beetje verloren. In het callcenter ging het heel goed. Toen ik aan de slag ging als klantadviseur begon ik op nul. Gelukkig waren er opleidingen en kreeg ik goede begeleiding van collega’s, maar de leercurve was stijl.” “Ik kreeg gelijk een eigen klantenportefeuille. Omdat ik geen financiële voorkennis had, was gevoel krijgen voor getallen en geldstromen uitdagend. Nu denk ik: hoe complexer, hoe mooier. Ik had vroeger nooit gedacht dat ik dat zou zeggen.” Hoe heeft je carrière zich ontwikkeld? “Anderhalf jaar nadat ik in dienst kwam, werd CenE overgenomen door Van Lanschot. Zij werken niet met klantadviseurs, maar met private bankers. Zo werd dat mijn nieuwe titel. In de jaren die volgden, heb ik allerlei private banker rollen gehad met verschillende klantenportefeuilles. Wat vind je het mooiste aan je werk? “Het persoonlijke contact met klanten. Ik ben nog steeds historicus. Als je mij binnenlaat, staan we gelijk bij je boekenkast of bij de prenten aan je muur. Dat gaat automatisch. Er ontstaat dan al snel een connectie en vertrouwen. Zo stond ik ooit met een klant bij de graftombe van zijn familie. Dat komt wel even binnen.” Moet je als private banker niet altijd paraat staan voor je klanten? “Ik nam eens op zondag mijn telefoon op. Mijn klant was verbaasd, hij belde om mijn voicemail in te spreken. Er bleek echt iets aan de hand te zijn. Als je dat gelijk op kunt pakken, ben je friends for life . Voor mij voelt het niet als werk, dus soms moet ik wel even op de rem trappen. Mijn vrouw zegt ook regelmatig: je bent nu thuis, laat het even.” Wat is je belangrijkste les geweest? “Het leven begint aan het einde van je comfortzone. In het begin van mijn carrière was ik heel risicomijdend. Uiteindelijk moet je dingen gewoon doen en als je iets niet weet vraag je hulp.” Wat heeft het meeste indruk op je gemaakt? “Toen ik net als private banker werkte, heb ik twee creditcards verwisseld van een klant. Hij werd zo boos dat hij een brief naar de directie stuurde. Hoe kan een historicus mijn geldzaken goed regelen, schreef hij. Daar heb ik een flinke knauw van gehad, maar daardoor ben ik ook harder gaan lopen. Proof ‘m wrong .” Waar ben je trots op? “Wij meten altijd de klanttevredenheid. In 2013 was mijn klanttevredenheid het hoogste van de hele bank. Ik ben heel blij als klanten tevreden zijn over mijn werk.” Is je vakgebied veranderd in de afgelopen 25 jaar? “Er is ontzettend veel gedigitaliseerd. Als ik vroeger naar een afspraak ging, had ik mijn notitieboekje bij me en typte ik het gesprek op kantoor uit. Nu neem ik alles op en wordt het direct uitgewerkt tot een gespreksverslag met vervolgafspraken en to do’s .” Heb je ooit overwogen iets anders te gaan doen? “Er zijn wel momenten geweest dat ik heb gedacht: is dit voor mij nog uitdagend genoeg? Maar binnen Van Lanschot Kempen kwam er altijd weer een andere job voorbij die nieuwe uitdaging bood.” Welk advies zou je willen geven aan jonge mensen die nu aan hun eerste baan beginnen? “Een leergierige houding brengt je heel ver. Kom van je stoel af en ga ervaring opdoen.” Wat zou je graag nog willen doen op werkgebied? “Ik ben dit jaar begonnen in Apeldoorn. Inhoudelijk blijf ik hetzelfde werk doen, maar ik heb hier nog geen netwerk. Dat moet ik opbouwen, want de meeste nieuwe klanten komen via via. Met mijn pensioen ben ik voorlopig nog niet bezig. Ik vind mijn werk nog veel te leuk en ik denk ook dat mijn leidinggevende al in de stress schiet bij het idee.” 

Ella (63) is 25 jaar in dienst bij GAMMA: ‘Niet zeuren en klagen, maar gaan’

Ella van Bemmel staat in de gangpaden van GAMMA Woerden

 Wat heb je in je jeugd meegekregen over werk? “Mijn vader had een eigen zaak. Hij was aannemer in de bouw en heeft altijd veel gewerkt. Dat was voor mij normaal. Als kind ging ik al met hem mee. Dat vond ik prachtig. Ik weet nog dat ik een keer verzakt heb gezeten in de kleigrond en er met een tractor uitgehaald moest worden.” Hoe kwam je bij GAMMA terecht? Ik wilde graag met mensen werken. Zo kwam ik in de retail terecht. Ik werkte bij HEMA toen ik in verwachting raakte en stopte met werken. Dat was in die tijd heel normaal. Toen mijn relatie op de klippen liep, stond ik er ineens alleen voor met twee kinderen. Ik zat niet op een uitkering te wachten, dus vond dat ik fulltime moest gaan werken. Ik ben bij een aantal winkels binnengelopen en bij GAMMA werd ik heel leuk ontvangen. Na een gesprek met de toenmalige bedrijfsleider mocht terugkomen voor een officieel sollicitatiegesprek. Dat klikte van beide kanten.” Kun je je eerste werkdag nog herinneren? “Ja zeker, ik vond het doodeng! Het was weer een hele nieuwe uitdaging. In het begin kreeg ik nog geen bedrijfskleding. Anders zouden klanten mij gelijk van alles gaan vragen, terwijl ik nog weinig tot niets wist. Ik werd heel goed opgevangen door collega’s, zij wilden mij echt iets leren. En ik moest allerlei cursussen volgen om kennis op te doen van het assortiment.” Wat is er veranderd sinds je eerste dag? “Ik ben altijd op de verfafdeling blijven werken, dat vind ik het leukste. In de loop van de jaren ging ik er steeds meer bij doen: behang en gordijnen. Nu heb ik de leiding over de verfafdeling. Toen ik begon was de winkel de helft kleiner. Er is een heel stuk aangebouwd toen ik er een paar jaar werkte. Dat betekende meer collega’s en een groter assortiment. Ik heb de winkel echt op zien opbloeien. Na de verbouwing mochten wij helpen met de inrichting en moesten we van alles bijleren over de nieuwe producten.” Wat heeft het meeste indruk op je gemaakt de afgelopen 25 jaar? “Ongeveer vijftien jaar geleden heb ik een melanoom in mijn hoofd gehad. Artsen hebben het ding eruit gehaald. Het was zo groot als een mandarijn. Dat was niet niets. Ik stond alleen met twee kinderen en het was een heftige operatie. Ik was onder de indruk van het personeel en mijn baas. Zij hebben zoveel geduld met mij gehad en mij enorm gesteund. Ik ben er ongeveer een jaar uit geweest. Na de operatie mocht ik een groot deel van het werk dat ik normaal deed tijdelijk niet doen. Ik moest het eigenlijk heel langzaam opbouwen, maar ben iets sneller begonnen dan de bedoeling was. Thuis werd ik helemaal gek. Dat ik eindelijk weer kon werken, vond ik heerlijk. Ik weet niet beter dan dat werken goed voor je is. Niet zeuren en klagen, maar gaan.” Wat is je belangrijkste les geweest? “Geduld. Klanten kunnen soms het bloed onder je nagels vandaan halen en dan moet je netjes blijven. Ik kon dat altijd al aardig handlen , maar hier heb ik dat nóg beter geleerd. Je wilt dat mensen tevreden de winkel uit gaan.” Waar ben je trots op? “Ik zou het zo niet weten joh, waar moet ik trots op zijn? Ik vind het de normaalste zaak van de wereld om je best te doen en klanten blij te maken.” Dat is ook iets om trots op te zijn, toch? “Ja, misschien wel.” Heb je ooit overwogen iets anders te gaan doen? “Nee. Ik heb weleens een baaldag, maar die heb je overal. Dat hoeft ook niet per se aan je werk te liggen. Het bevalt mij hier heel goed. Ik heb veel contact met klanten en het blijft elke dag een uitdaging. Wat ook helpt is dat we met zo’n gezellige club werken.” Wat zou je jongeren die aan het begin van hun carrière staan willen meegeven? “Ik ben opgegroeid met het idee dat het normaal is om veel te werken en dat werken voldoening geeft. Je werkt voor alle dingen die je in je leven wilt doen. Ik heb het idee dat jonge mensen tegenwoordig liever niet willen werken, dus ik denk niet dat ze advies van mij gaan aannemen.” Hoe heb je je jubileum gevierd? “Toen ik ‘s ochtends binnenkwam, hingen er allemaal grote posters van mij. We hebben samen gebak gegeten. Ik kreeg een mooie plant en een dubbel salaris. Ik vroeg nog of dat elke maand kon, maar daar trapten ze niet in. Veel klanten en mensen uit het dorp kwamen mij spontaan feliciteren. Zelfs de eigenaar – de winkel is een franchisevestiging – die zich normaal niet met de winkel bemoeit, kwam langs om mij een hand te geven.” Wat hoop je nog te kunnen doen op werkgebied? “Mijn leventje is eigenlijk wel goed zo. Ik wil tot mijn 67 e blijven werken en daarna lekker andere dingen gaan doen. Ik zou wel meer willen reizen. Ik geniet nu ook al, maar straks hoef ik niets meer en kan ik doen wat ik wil. Dat lijkt mij wel fijn.” 

Red flags tijdens een gesprek

Campagne solliciteren - Red flags tijdens een sollicitatiegesprek

 Volgens loopbaanexpert Wendy Goudzwaard gaat het bij solliciteren nog te vaak vooral over de vraag: hoe zorg ik dat ze mij aannemen? Terwijl je als kandidaat zelf minstens zoveel te kiezen hebt. &quot;De mensen aan de andere kant van de tafel hebben al een baan. Voor de kandidaat gaat het om een baan die bij hem past, waar hij zijn talenten kan inzetten en die invloed heeft op zijn leven. Dat is niet niks.&quot; Bel voordat je solliciteert De eerste rode vlag kan al verschijnen voordat je überhaupt aan tafel zit. Goudzwaard ziet regelmatig kandidaten die zich onvoldoende voorbereiden. Ze lezen de vacaturetekst, herkennen zichzelf erin en sturen hun cv op. Maar een vacaturetekst vertelt volgens haar lang niet het hele verhaal. &quot;De kandidaat denkt dat de vacaturetekst de baan is, maar dat is het nooit.&quot; Haar advies is daarom: bel vooraf. Vraag bijvoorbeeld wat je echt nodig hebt om succesvol te zijn in de functie en waar je in de praktijk tegen moet kunnen. &quot;Niet gebeld is niet gesolliciteerd. Voordat je ervan uitgaat dat een vacature een passende baan is, moet je je aannames checken.&quot; Hoor je bijvoorbeeld dat je ‘geen negen-tot-vijfmentaliteit’ moet hebben? Vraag dan wat dat concreet betekent, raadt zij aan. &quot;Af en toe overwerken is iets anders dan iedere avond bereikbaar moeten zijn.&quot; Gesprek of kruisverhoor? Ook tijdens het sollicitatiegesprek zelf zijn er genoeg signalen om op te letten. Een belangrijke rode vlag is volgens Goudzwaard een gebrek aan gelijkwaardigheid. &quot;Er wordt heel veel van de kandidaat gevraagd qua voorbeelden en kwaliteiten, waardoor het bijna een kruisverhoor wordt. Maar als er vervolgens geen openheid is over de organisatie zelf, de werkdruk of de uitdagingen in de functie, loopt het scheef.&quot; Ook kleine dingen kunnen iets zeggen. &quot;Moet je lang wachten? Hebben de gesprekspartners je cv niet gelezen? Spreken ze elkaar tegen? Of doen ze neerbuigend tegen jou of tegen elkaar? Het sollicitatiegesprek laat zien hoe een organisatie dingen doet.&quot; Je moet hier wel tegen een stootje kunnen Extra opletten dus bij mooie of stoere uitspraken over de bedrijfscultuur. ‘Je moet hier wel tegen een stootje kunnen’, ‘wij zijn heel direct’ of ‘bij ons is geen dag hetzelfde…’ Ze kunnen prima kloppen maar kunnen ook iets verhullen. Vraag daarom door, benadrukt Goudzwaard. &quot;Wat betekent direct bijvoorbeeld? Dat collega&quot;s elkaar eerlijk feedback geven, of dat bot gedrag normaal wordt gevonden? En betekent flexibel dat je soms van taak wisselt, of dat je in het weekend bereikbaar moet zijn? De reactie van de werkgever is soms nog belangrijker dan het antwoord zelf. Krijg je een open en concreet antwoord, of wordt je vraag weggelachen?&quot; Waarom vertrok de vorige werknemer? Een andere belangrijke rode vlag is een werkgever die niet duidelijk kan vertellen wat er van jou wordt verwacht. Goudzwaard adviseert daarom een slimme vraag: stel dat je hier een half jaar werkt en iedereen is supertevreden, wat heb je dan bereikt? &quot;Als ze daar geen duidelijk antwoord op kunnen geven, is dat een rode vlag. Wat kom je daar dan doen?&quot; Vraag vooral ook waarom de vacature is ontstaan. &quot;Waarom zijn de vorige medewerkers vertrokken? Als er drie managers in acht maanden zijn versleten, is er iets aan de hand.&quot; Ook vage antwoorden over verantwoordelijkheden, prioriteiten of de sollicitatieprocedure zijn volgens Goudzwaard redenen om extra door te vragen. Zakelijk daten Toch betekent één slecht antwoord niet meteen dat je moet wegrennen. &quot;Een onervaren interviewer maakt nog geen slechte werkgever&quot;, zegt Goudzwaard. &quot;Vraag door en probeer te ontdekken wat er werkelijk speelt.&quot; Solliciteren noemt ze niet voor niets zakelijke verkering. &quot;Beide partijen laten zich van hun beste kant zien, maar uiteindelijk zoek je een relatie die langer meegaat dan één leuk gesprek. Hieraan herken je rode vlaggen Je gesprekspartners hebben je cv niet gelezen. Het gesprek voelt als een kruisverhoor in plaats van een kennismaking. Er wordt vaag gedaan over werkdruk, werktijden of verantwoordelijkheden. Uitspraken als ‘je moet tegen een stootje kunnen’ worden niet uitgelegd. Interviewers spreken elkaar tegen of gaan onprettig met elkaar om. Niemand kan duidelijk vertellen wat jij na een half jaar bereikt moet hebben. Het belangrijkste advies Voel je ergens tijdens het sollicitatiegesprek dat de functie niet bij je past, maar het bedrijf wel? Dan is het gesprek soms toch geslaagd. &quot;Je hoeft je niet in een functie te frommelen om er na drie maanden achter te komen dat het niet werkt. Je kunt ook samen onderzoeken waar je binnen de organisatie wél tot je recht komt. Ik ken genoeg kandidaten die na een gesprek op een heel andere functie terecht kwamen waar ze perfect pasten.&quot; 

Wil ik wel bij een familiebedrijf werken?

 Familiebedrijven hebben een imago. Ze zouden persoonlijker zijn, meer aandacht hebben voor hun medewerkers en minder afstand creëren tussen de werkvloer en de directie. Daar zit zeker een kern van waarheid in, aldus Roberto Flören , RSM hoogleraar Familiebedrijven en Bedrijfsoverdracht aan Nyenrode Business Universiteit. “Veel familiebedrijven zijn arbeidsintensieve maakbedrijven of servicebedrijven waarin mbo&#039;ers zich thuis kunnen voelen. Het zijn bedrijven met een hart en een ziel. Er is een ondernemende familie die het bedrijf heeft opgezet en waarvan familieleden vaak nog eigenaar of directeur zijn.&#039; De directeur is vaak gewoon bereikbaar Wie bij een groot bedrijf werkt, heeft meestal te maken met meerdere managementlagen, afdelingen en vaste procedures. Bij familiebedrijven ligt dat vaak anders. “Ze houden niet van grote managementstructuren of overlegstructuren. Het zijn platte organisaties met korte lijnen. De directeur is vaak snel benaderbaar.” Dat betekent ook dat werknemers vaak beter weten voor wie ze werken. “De directeur kent de werknemer en de werknemer weet voor wie hij werkt. Als je een idee hebt, kun je gewoon bij de directeur naar binnen lopen.” Volgens Flören zorgt dat voor een grotere betrokkenheid. Niet alleen bij de directie, maar ook onder werknemers. “Mensen blijven gemiddeld langer bij een familiebedrijf werken en ze ontslaan minder snel personeel in tijden van crisis.” Meer verantwoordelijkheid, maar minder specialisatie Toch is een familiebedrijf niet noodzakelijk voor iedereen de beste keuze. Een groot verschil met veel grotere organisaties is dat medewerkers vaak sneller verantwoordelijkheid krijgen. “Bij een middelgroot familiebedrijf moet je meer een manager van alles kunnen zijn. Je zult er sneller verantwoordelijkheid krijgen en sneller zelfstandig op pad gaan.” Dat kan aantrekkelijk zijn als je graag verschillende dingen doet en ondernemend bent. Maar wie juist een specialist wil worden, voelt zich misschien prettiger in een grotere organisatie. “Bij een groot bedrijf kom je eerder in een specialisatie terecht, omdat er simpelweg meer mensen werken en er vaak uitgebreide opleidingsprogramma&#039;s zijn. Dat betekent niet dat familiebedrijven minder professioneel zijn dan grote niet-familiebedrijven. Ook zij investeren in opleidingen en trainingsprogramma&#039;s.” Past de cultuur wel bij jou? Volgens Flören zit de grootste uitdaging in de bedrijfscultuur. Veel familiebedrijven hebben een sterke sociale cultuur. Dat kan prettig zijn, maar het moet wel bij je passen. “Als je houdt van samen dingen doen, een gemeenschapsgevoel en sociale activiteiten zoals een vrijdagmiddagborrel, dan is een familiebedrijf geweldig.” Niet iedereen zit daarop te wachten. “Als je werk heel gewoon ziet als een manier om geld te verdienen, en niets meer, dan kan een familiebedrijf juist beklemmend zijn.” Daar komt nog iets bij. In veel familiebedrijven werken medewerkers al jarenlang samen. Als nieuwkomer moet je soms wat harder werken om onderdeel van de groep te worden. “In een hechte groep waar mensen al lang werken, moet je je als nieuwkomer soms meer bewijzen voordat je er echt bij hoort.” Kijk verder dan alleen je salaris Familiebedrijven staan niet bekend als de hoogst betalende werkgevers, omdat ze alles met eigen geld betalen. Daar staat volgens Flören tegenover dat ze vaak meer baanzekerheid bieden. “Veel werkzoekenden maken dezelfde fout: ze kijken vooral naar het salaris en te weinig naar de vraag of een organisatie echt bij hen past. De essentiële vraag is niet alleen of het bedrijf bij jou past, maar vooral of jíj bij het bedrijf past.” Waar moet je op letten als je solliciteert? Kijk niet alleen naar het salaris, maar ook naar de bedrijfscultuur. Vraag hoe groot het bedrijf is en hoe de organisatie is opgebouwd. Informeer naar opleidings- en doorgroeimogelijkheden. Let erop hoeveel verantwoordelijkheid je krijgt. Vraag hoe lang medewerkers gemiddeld in dienst blijven. Bedenk vooraf of je graag in een hechte, informele organisatie werkt. Het belangrijkste advies Kies niet automatisch voor de werkgever die het meeste betaalt. Flören: “Zoek iets waar je passie bij hebt en waar je blij van wordt. Uiteindelijk gaat het erom hoe leuk je het werk, je collega&#039;s en de organisatie vindt. Die honderd euro extra per maand weegt niet op tegen de moeite als je jezelf elke ochtend uit bed moet slepen.” 

Vakkenvullen op je cv: ja of nee?

 Volgens cv-expert en recruiter Debora Richard is de hoofdregel simpel: als starter laat je vakkenvuller vooral staan. &quot;Maar vertel wel wat je daar hebt geleerd.&quot; Richard heeft naar eigen zeggen in ruim twintig jaar zo’n 20.000 cv’s beoordeeld. Ze bemiddelt juristen van junior- tot senior niveau en helpt sollicitanten met hun cv en sollicitatiegesprekken. &quot;En ja, ook die oude bijbaan komt daarbij regelmatig voorbij. Als je een junior bent in je vak, zou ik vakkenvullen zeker op je cv zetten. Je hebt dan nog weinig ervaring en zo&#039;n bijbaan laat zien dat je kunt werken.&quot; Want vakkenvullen klinkt misschien niet indrukwekkend, je hebt er wel degelijk vaardigheden opgedaan. &quot;Je laat ermee zien dat je werkethiek hebt, op tijd kunt komen, verantwoordelijkheid kunt nemen, plannen en samenwerken.&quot; Schrijf niet alleen &#039;vakkenvuller&#039; Het gaat er vervolgens wel om hóe je zo&#039;n bijbaan op je cv zet. Je hoeft van vakkenvuller geen retail replenishment specialist te maken om interessanter te klinken. &quot;Gebruik gewoon de gangbare functietitel. Dus in dit geval vakkenvuller. Maar zet daaronder in korte, scanbare rijtjes welke vaardigheden je hebt ontwikkeld. Denk aan klantcontact, samenwerken en werken in een hoog tempo. En je moet die vaardigheden niet alleen noemen, maar vooral ook kort aantonen met context, verantwoordelijkheid en eventueel resultaat. Getallen zijn magisch.&quot; Kijk daarbij ook naar de vacature waarop je solliciteert, voegt ze toe. Wordt daarin bijvoorbeeld klantgerichtheid gevraagd? Dan kan jouw supermarktbaantje ineens een stuk relevanter zijn. &quot;Je moet kijken naar de competenties die in de vacature worden gevraagd en die zoveel mogelijk terug laten komen op je cv.&quot; De bovenkant van je cv telt het zwaarst Je bijbaan mag erop, maar geef hem niet de belangrijkste plek als je inmiddels relevantere ervaring hebt opgedaan. Heb je bijvoorbeeld een stage gelopen of tijdens je opleiding al werk gedaan dat aansluit bij de vacature? Zet dat dan hoger. &quot;Het belangrijkste is de bovenste helft van je cv, &quot; zegt Richard. &quot;Een recruiter of manager moet daar in één oogopslag kunnen zien of je naar de ja- of de nee-stapel gaat.&quot; Volgens haar wordt een cv gemiddeld negen seconden bekeken. Bovendien gebruiken werkgevers steeds vaker een Applicant Tracking System (ATS); software waarin cv&#039;s worden ingelezen en gekoppeld aan vacatures. Sommige systemen kunnen ook aangeven hoe goed een kandidaat bij een vacature past. &quot;Daarom zijn de woorden die je gebruikt belangrijk. Kijk dus goed naar de termen in de vacature en laat dezelfde relevante termen terugkomen op je cv.&quot; Wanneer schrap je dat supermarktbaantje? Voor iemand die net van school komt, kan een paar jaar vakkenvullen dus juist iets positiefs zeggen. Maar ergens tijdens je loopbaan wordt het tijd om afscheid te nemen van die oude bijbaan. &quot;Als je tien jaar of meer werkervaring hebt, zou ik al die bijbaantjes zeker niet meer uitgebreid op je cv zetten.&quot; Interessante oude bijbanen kun je eventueel nog kort onder één noemer noemen, maar je recente en relevante werkervaring moet de hoofdrol krijgen. Het belangrijkste criterium blijft volgens Richard altijd hetzelfde: is deze ervaring relevant voor de baan waarop je solliciteert? Zo maak je je cv sterker Ben je starter? Zet relevante bijbanen gerust op je cv. Beschrijf niet alleen wat je deed, maar ook wat je ervan hebt geleerd. Gebruik korte, scanbare bullets in plaats van lange stukken tekst. Kijk naar de vaardigheden en zoekwoorden in de vacature. Zet je meest relevante ervaring bovenaan. Heb je veel werkervaring? Schrap oude bijbanen die niets meer toevoegen. Het belangrijkste advies Maak je cv niet helemaal in je eentje. Richard adviseert om iemand anders ernaar te laten kijken en er vragen over stellen. &quot;Dat kan ook gewoon een familielid of vriend zijn. Ga samen sparren over je cv. Want al vind jíj drie jaar vakkenvullen totaal niet interessant, een toekomstige werkgever ziet er misschien juist in dat je al jong hebt geleerd om op tijd te komen, klanten te helpen en samen te werken.&quot; 

Slechte dag op je werk? Zo maak je er toch wat van

 &quot;Ik heb een slechte dag.&quot; Het is een uitspraak die veel mensen zonder nadenken doen. Maar volgens positief organisatiepsycholoog Matthijs Steeneveld zit daar meteen al een valkuil. &quot;We zeggen niet: ik ben moe, ik zie op tegen een gesprek of ik weet niet waar ik moet beginnen. We geven meteen de hele dag dat label.&quot; En juist dat kan ervoor zorgen dat je in een negatieve spiraal terechtkomt. &quot;Als je denkt: dit is een slechte dag, dan wordt het ook moeilijk om er nog iets van te maken.&quot; Ga niet meteen harder werken Veel mensen reageren op een slechte dag door juist een tandje bij te zetten. Nog even die mailbox wegwerken. Nog een extra taak oppakken. Of gewoon doorgaan tot het werk af is. Dat is niet altijd de beste oplossing, vindt Steeneveld. &quot;Je gaat eigenlijk een beetje loterij spelen. Je kiest één oplossing, namelijk harder werken, in de hoop dat het helpt.&quot; Maar net zo goed kun je besluiten om een dag vrij te nemen, een wandeling te maken of een andere taak op te pakken. Veel belangrijker is dat je eerst probeert te achterhalen waar het gevoel vandaan komt. &quot;Ga eens bij jezelf na: wat is er eigenlijk aan de hand? Ben ik moe? Zie ik op tegen een project? Of loopt de samenwerking met een collega niet lekker?&quot; Scrollen helpt meestal niet Nog een valkuil: afleiding zoeken. Even door Instagram scrollen, naar je mailbox staren of wat langer bij de koffieautomaat blijven hangen. Dat doen we dat allemaal weleens, ziet ook Steeneveld, maar vaak werkt het averechts. &quot;Je probeert van alles uit: zou dit helpen, zou dat helpen? Maar je pakt de kern van het probleem niet aan.&quot; Natuurlijk mag je soms best even op je telefoon kijken. &quot;Een beetje scrollen of Netflix kijken is geen probleem. Het gaat om de vraag waarom je het doet. Zie je dat je veel meer op je telefoon zit dan normaal? Dan kan dat juist een belangrijk signaal zijn.&quot; Vraag jezelf af wat je nodig hebt Volgens Steeneveld draait een slechte werkdag vaak om één simpele vraag: wat heb je op dat moment nodig? Ben je moe? Dan heeft het weinig zin om jezelf door een ingewikkeld project heen te slepen. &quot;Kies op zo&#039;n dag liever voor wat eenvoudigere klussen. Maak een wandeling of neem even afstand.&quot; Voelt je werk juist zinloos? Dan moet je misschien op een andere manier naar je werk kijken. &quot;Vraag jezelf af waarom je doet wat je doet. Of bespreek met collega&#039;s waarom bepaald werk eigenlijk belangrijk is.&quot; Misschien ligt probleem niet alleen bij jou Een slechte dag hoeft niet altijd een persoonlijk probleem te zijn. Soms ligt de oorzaak in het team of in de manier waarop het werk is georganiseerd. &quot;Misschien lopen collega’s samen ook niet helemaal lekker of is de werkdruk te hoog.&quot; Daarom raadt Steeneveld aan om erover te praten. Dat hoeft niet meteen een zwaar gesprek te zijn. &quot;Zeg liever: ik merk dat ik wat zoekende ben. Daarmee nodig je collega’s uit om mee te denken.&quot; Zo maak je van een slechte werkdag toch nog iets Accepteer dat je je niet prettig voelt. Probeer te achterhalen waar dat gevoel vandaan komt. Zoek geen afleiding, maar pak het probleem aan. Kies taken die passen bij je energieniveau. Praat erover met collega’s, vrienden of je leidinggevende. Kom in actie en blijf niet hangen in piekeren. Het belangrijkste advies Eén vervelend moment hoeft niet automatisch te betekenen dat je hele werkdag verloren is. Steeneveld: &quot;Probeer op zo&#039;n dag ook te letten op wat er wél goed gaat. Je blijft al snel in een negatieve spiraal hangen. Daag jezelf daarom uit om ook te kijken naar wat er allemaal goed ging. Dat kan het begin zijn van een spiraal omhoog.&quot; 

Hoe ga je om met die ene collega?

Hoe ga je om met lastige collega?

 Een onhandige collega kan van alles zijn. Iemand die sociale signalen niet goed oppikt. Een collega die alles op het laatste moment doet. Of iemand die voortdurend de aandacht opeist tijdens vergaderingen. Volgens loopbaancoach Daniëlle Bax is het belangrijk om eerst een stap terug te doen en jezelf een simpele vraag te stellen. &quot;Als iemand zegt: ik heb een onhandige collega, dan ben ik altijd nieuwsgierig naar wat diegene precies onhandig vindt. Niet alleen: wat zegt dat over die collega? Maar ook: wat zegt dat over jou? Je moet irritaties echt wel serieus nemen, maar het is verstandig om eerst te onderzoeken waar het probleem precies zit. Irritatie niet hetzelfde als grensoverschrijdend gedrag Niet elke ergernis is automatisch een probleem op de werkvloer. Soms botsen persoonlijkheden simpelweg met elkaar. &quot;Meestal is dat een botsing van drijfveren. De één krijgt energie van tempo en denkt hardop, de ander van rust en overzicht. Niemand doet iets fout, ze werken alleen anders. Je moet verschillende situaties uit elkaar trekken en kijken wat het probleem precies is of wat eronder ligt. &quot; Dat onderscheid is belangrijk. Een collega die anders werkt dan jij, is volgens Bax iets anders dan een collega die voortdurend grenzen overschrijdt. &quot;Kun je je werk nog steeds goed doen? Dan is het vaak een irritatie die bij jou als persoon hoort. Maar is het een gedeeld probleem waar meer mensen last van hebben, of heeft het invloed op het resultaat? Dan hoort het op tafel.&quot; Moet ík dan iets zeggen? Toch vermijden veel mensen dat gesprek liever. Volgens Bax zijn we in Nederland minder direct dan we soms denken. &quot;We zijn opgevoed met het idee dat we het goed moeten hebben met elkaar. Straks is de sfeer verpest, terwijl dit wel de collega&quot;s zijn met wie je moet samenwerken.&quot; Daar komt nog iets bij. Veel mensen gaan aan zichzelf twijfelen. &quot;Ben ik degene die moeilijk doet? Niemand zegt er iets van, moet ik dan degene zijn die erover begint?&quot; Het gevolg is dat irritaties zich op stapelen. En hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt. Vervelende geur bleek medisch probleem Bax maakte het zelf mee. Een collega verspreidde regelmatig een sterke zweetlucht. Een gevoelig onderwerp, waar niemand zich aan wilde wagen. Totdat iemand het gesprek aanging. &quot;We zaten in een kantoortuin en je rook het gewoon regelmatig. Op een gegeven moment hebben we gezegd dat iemand het gesprek moest voeren. Toen bleek dat de collega eerder een medische behandeling had gehad. Daardoor waren zijn zweetklieren veranderd en kon hij er weinig aan doen. Door het erover te hebben, kom je er zo achter wat de reden achter een irritatie is.&quot; Volgens Bax zit daar een belangrijke les in. &quot;Eén keer op een goede manier iets zeggen is vaak vriendelijker en duidelijker dan tien keer een opmerking maken of eromheen draaien.&quot; Stel vragen in plaats van een oordeel te vellen De grootste fout die mensen maken? Meteen met kritiek beginnen. &quot;Als je zegt: jij stinkt, dan geef je een oordeel. Je kunt beter zeggen: ik merk dat ik de laatste weken regelmatig een geur ruik. Hoe kan dat?&quot; Nieuwsgierigheid werkt volgens haar veel beter dan verwijten. &quot;Als je het bij jezelf houdt en vervolgens een vraag stelt, is de kans kleiner dat de ander zich aangevallen voelt.&quot; Nog een fout die regelmatig voorkomt: collega&quot;s aanspreken waar anderen bij zijn. &quot;Dat is echt funest voor de relatie.&quot; Zo spreek je een collega aan zonder ruzie te krijgen Vraag jezelf eerst af wat je precies stoort. Wacht niet te lang met het gesprek. Praat met de persoon zelf, niet met andere collega&quot;s. Stel vragen in plaats van meteen kritiek te geven. Spreek iemand één-op-één aan. Schakel een leidinggevende in bij grensoverschrijdend gedrag, discriminatie of een onveilige situatie. Het belangrijkste advies Bax: &quot;Blijf nieuwsgierig. Als iemand je altijd overstemt, kun je zeggen: ik vind het vervelend, ik heb het gevoel dat ik niet uit mag praten. Wat zit daarachter? Bespreek het, stel vragen en wees nieuwsgierig. Vaak kun je het prima oplossen, want die ander wil ook met plezier naar zijn werk en goed samenwerken.&quot; 

Wie heeft hier gisteren zo afgesloten?!

Wie heeft hier gisteren zo afgesloten?

 Vrijwel iedereen krijgt er weleens mee te maken. De vorige dienst heeft haast gehad, iemand is iets vergeten of gaat ervan uit dat een ander het wel oplost. Dat lijkt misschien een klein probleem, maar als het regelmatig gebeurt, kan het voor veel frustratie zorgen. Je verliest tijd, moet eerst opruimen en begint je werk met een achterstand. Voorkom dat je uit boosheid reageert Als je voor de zoveelste keer een rommelige werkplek aantreft, is de verleiding groot om direct een bericht in de groepsapp te zetten. Of om hardop te vragen wie er nu weer verantwoordelijk is. Toch helpt dat meestal niet. Collega&#039;s voelen zich sneller aangevallen als kritiek openbaar wordt geuit. Bovendien weet je lang niet altijd wat er precies is gebeurd. Misschien was er sprake van een storing, een spoedklus of een onverwacht druk einde van de dienst. Bespreek het met de juiste persoon Blijft hetzelfde probleem terugkomen, dan is het beter om de collega rechtstreeks aan te spreken. Niet met een verwijt, maar door uit te leggen welk effect het op jouw werk heeft. Bijvoorbeeld: &quot;Ik merkte vanochtend dat de accu leeg was. Daardoor kon ik niet meteen aan de slag. Kunnen we afspreken dat die aan het einde van de dienst altijd wordt opgeladen?&quot; Zo gaat het gesprek over een concrete situatie en een gezamenlijke oplossing, in plaats van over iemands karakter. Maak afspraken die voor iedereen gelden Soms ligt het probleem niet bij één collega, maar ontbreken er duidelijke afspraken. Wie is verantwoordelijk voor het opruimen? Wanneer moet materiaal worden gecontroleerd? En wat gebeurt er als een dienst onverwacht uitloopt? Een eenvoudige checklist of vaste overdracht aan het einde van een dienst kan veel irritatie voorkomen. Als voor iedereen duidelijk is wat er wordt verwacht, ontstaat er minder ruimte voor misverstanden. Veel werknemers ruimen de rommel van een ander maar op om vertraging te voorkomen. Begrijpelijk, maar als niemand benoemt dat er iets misgaat, verandert er vaak ook niets. Dat betekent niet dat je iedere kleine ergernis moet aankaarten. Maar als hetzelfde probleem regelmatig terugkomt en invloed heeft op het werk, is het verstandig om het bespreekbaar te maken. Wanneer schakel je een leidinggevende in? De meeste situaties zijn onderling goed op te lossen. Lukt dat niet of worden afspraken steeds genegeerd, dan kan het verstandig zijn om een leidinggevende erbij te betrekken. Dat is niet bedoeld om iemand af te rekenen, maar om samen te kijken hoe het werk beter georganiseerd kan worden. Uiteindelijk heeft iedereen er baat bij als de volgende dienst zonder vertraging kan beginnen. Zo voorkom je irritatie bij een dienstoverdracht • Spreek de collega rechtstreeks aan in plaats van via een groepsapp. • Benoem wat het gevolg is voor jouw werk. • Vraag naar de oorzaak voordat je conclusies trekt. • Maak duidelijke afspraken over opruimen en overdracht. • Houd je zelf ook aan die afspraken. • Schakel een leidinggevende in als het probleem blijft terugkomen. Het belangrijkste advies Een rommelige werkplek of slecht achtergelaten materiaal is vaak vervelend, maar zelden een kwestie van onwil. Door niet direct met verwijten te reageren, maar het gesprek aan te gaan en samen duidelijke afspraken te maken, voorkom je dat kleine irritaties uitgroeien tot een terugkerend conflict. Dit artikel is gebaseerd op content van Nationale Vacaturebank en kwam tot stand met gebruik van AI. 

Snel je bruto of netto salaris berekenen? Gebruik onze handige tool en weet wat je kunt verwachten! 

Bruto netto calculator

Vraag jij je af of je wel genoeg verdient? Check je salaris in de salariswijzer. Vul een aantal vragen in en krijg direct resultaat.

Salariswijzer

Double Cards NVB B2C

Je ontvangt van ons om de week: handige tips over solliciteren en interessant nieuws over werk.

Loopbaan

Bruto netto calculator

Salariswijzer