Noor (58) viert haar 25-jarig jubileum bij ROC Nijmegen: ‘Ik heb kansen altijd met beide handen aangegrepen’

Waar begon je carrière?

“Na mijn afstuderen heb ik eerst tien jaar bij Randstad gewerkt als intercedent. Dat was een hele goede leerschool. Ik heb daar een gouden tijd gehad, maar ik wilde het onderwijs in. Zo begon ik als docent bij ROC Nijmegen. Ik was opgeleid in de vakken Nederlands en Geschiedenis, maar op het MBO bleek dat er nog veel meer mogelijk was. Ik ging vakken geven waarbij ik mijn praktijkervaring bij Randstad kon gebruiken: over de arbeidsmarkt, solliciteren en bedrijfsadministratie.”

Kun je je eerste werkdag nog herinneren?

“Mijn eerste werkdag niet, maar wel dat ik één van de jongste was. Ik was de eerste van een nieuwe garde jonge docenten die werd aangenomen. Ik weet nog goed dat ik mij toen heb voorgenomen niet zo’n zure oude docent te worden die vond dat vroeger alles beter was.”

Hoe heeft je carrière zich ontwikkeld?

“Toen ik begon, lagen er veel kansen binnen het ROC. Allemaal projecten waar je in kon stappen. Ik heb – naast dat ik voor de klas stond – bijvoorbeeld meegewerkt aan het opzetten van een jongerenloket. Een plek waar jongeren na hun opleiding terecht konden met vragen. Later werd ik manager van de ROC Plaza: een winkelstraat met verschillende leerwerkbedrijven die we op de begane grond van het gebouw hebben opgezet. Inmiddels ben ik eventmanager bij het Het Evenementenbureau en ondersteun ik studenten bij het organiseren van evenementen.”

Wat is je belangrijkste les geweest?

“Om altijd een open blik te houden en te vertrouwen op je kwaliteiten. Ik had de kansen die zich binnen ROC voordeden aan mij voorbij kunnen laten gaan omdat ik niet de juiste opleiding of achtergrond had, maar ik heb ze altijd met beide handen aangegrepen.”

Wat vind je het mooiste aan je werk?

“Als ik berichtjes krijg van oud-leerlingen die zeggen hoeveel ik voor ze heb betekend. Toen ik mijn jubileum deelde op LinkedIn, kreeg ik zoveel leuke reacties. Werken in het onderwijs gaat veel verder dan jongeren opleiden voor een vak, je leidt ze ook op tot ‘mens zijn’ en geeft ze de kans om te ontdekken wie ze willen zijn.”

Heb je ooit overwogen iets anders te gaan doen?

“Toen ik vijftig werd dacht ik: als ik nog iets anders wil doen, moet het nu. Ik heb sinds 2015 mijn eigen mediumpraktijk waarin ik contact maak met overleden dierbaren. Ik kwam in contact met een Amerikaanse producer en na een jaar van voorbereidingen kreeg ik in 2020 de mogelijkheid om naar Amerika te vliegen en daar een eigen tv-show te pitchen. Ik had mijn afscheidslunch al gehad, maar toen werd alles geannuleerd vanwege corona. Dat was een bittere pil.” 

“Ik keerde terug naar het ROC, maar het vuurtje om iets buiten het onderwijs te doen was aangewakkerd. Vanuit het ROC kreeg ik alle ruimte voor mijn zoektocht. Ik kon een loopbaantraject volgen en heb op meer dan 60 vacatures gereageerd: van vacatures bij andere ROC’s tot manager van een natuurbegraafplaats en van office manager bij de gemeente tot kasteelbeheerder. Zonder resultaat. Dat maakte mij onzeker: was ik niet goed genoeg? Toen mijn directe collega vroeg wat ik eigenlijk miste in mijn werk, ben ik langzaam anders naar mijn huidige baan gaan kijken.”

Wat veranderde er?

“Ik besloot de situatie te accepteren en te onderzoeken hoe ik mijn huidige baan anders kon inrichten. Dat is een ongoing proces. Ik heb drie directe collega’s. Evenementen verdeelden we altijd op basis van de hoeveelheid werk. We experimenteren nu met het verdelen op basis van onze competenties. Mijn kracht ligt bijvoorbeeld niet bij het maken van een gedetailleerd draaiboek of een begroting, dus dat pakt een collega op. Ik hou van communicatie en administratie, dus daar richt ik mij op. Dat proces heeft mij geleerd hoe belangrijk het is om te blijven reflecteren en experimenteren met je collega’s. Toen ik op mijn jubileumdag door mijn collega’s werd verrast met slingers, foto’s en speeches, voelde ik hoe bijzonder het eigenlijk is om zo’n lange tijd ergens te werken.”

Wat had je – met de kennis van nu – liever anders gedaan?

“Ik heb altijd een soort bewijsdrang gehad. Ik wilde elk project oppakken. Nu zou ik beter nadenken over wat ik zelf eigenlijk wil. Ik wilde ook lang de titel ‘manager’ achter mijn naam. Nu denk ik, zo belangrijk is dat toch niet? Het gaat om wat ik mijn studenten heb kunnen meegeven. Als ik vroeger wat minder eager was geweest, had ik misschien wat meer rust ervaren. Zeker in de periode dat mijn kinderen nog jong waren.”

Wat zou je jongeren die aan het begin van hun carrière staan willen meegeven?

“Dat het belangrijk is om onderscheid te maken tussen je rol op je werk en wie je bent als mens. Feedback op je werk hoef je je niet altijd persoonlijk aan te trekken. Ik zie bij studenten regelmatig dat ze helemaal ondersteboven zijn van feedback. Probeer het te zien in de context van je werk.”

Wat hoop je nog te kunnen doen op werkgebied?

“Ik ben eigenlijk wel blij dat ik nu in wat rustiger vaarwater zit. Ik hoef niet meer heel veel nieuwe dingen op te pakken omdat mijn baan nu weer voldoende uitdaging biedt.”