:focal(411x150:511x250)&w=3840&q=75)
Het misverstand: verpleegkundigen wassen niet alleen maar mensen
Denk je aan een verpleegkundige, dan zie je waarschijnlijk iemand die de hele dag mensen wast en steunkousen aantrekt. Jennifer Bergkamp doet dit werk al 25 jaar en dat beeld klopt maar voor een klein deel. Wie meekijkt in haar wijk, ziet een heel ander vak.
Wassen hoort erbij, maar is niet het doel
Jennifer is wijk- en palliatief verpleegkundige. Ze werkt zestien jaar in Rijsenhout-Aalsmeer, bij mensen thuis. Wassen komt inderdaad voor. „Het is onderdeel van mijn pakket,” zegt ze. Maar het is een middel, geen doel. ,,Ik zie het als mijn taak om ervoor te zorgen dat mensen zo lang mogelijk goed verzorgd thuis kunnen blijven wonen. Ook als ze dingen zelf niet meer kunnen. Ik verzorg ze, ik ondersteun ze op medisch maar ook sociaal gebied, samen met de mensen om hen heen, mantelzorgers en waar nodig artsen.”
Er is nog een bijnaam die hardnekkig is. „We worden in de wijk ook wel steunkousenbrigade genoemd," lacht Jennifer. Ook hier geldt: ,,Het hoort erbij, maar we doen meer, veel meer.”
De spin in het web
De kern van het werk ligt ergens anders. Jennifer bepaalt samen met haar collega's welke zorg iemand nodig heeft. „Wij bekijken wat de zorgvraag precies is. Is de behoefte alleen maar fysiek, of medisch of misschien ook sociaal?" legt ze uit. Daarnaast kijkt ze naar het netwerk rond de persoon. „We bieden mantelzorgondersteuning, dus we kijken ook hoe het is met de mensen om de persoon heen, die zonodig iets kunnen doen. Van helpen in de huishouding tot af en toe een boodschapje. Want als verpleegkundige ben ik er natuurlijk niet 24 uur per dag. Dan is het fijn als er een beetje naar je omgekeken wordt. Ik vind het mooi om als verpleegkundige dat mede te helpen organiseren."
De medische kant
Verder heeft het werk van Jennifer zeker een medische kant. „Ik voer de nodige medische handeling uit: de injecties, de wondverzorging, stomaverzorging, sondevoeding," somt ze op. Daarbij komt kennis van medicatie. „Je leert hoe de medicijnen werken, wat de eventuele bijverschijnselen zijn. Wat gaat wel, wat gaat niet met elkaar. En wat zijn bekende gevolgen van bepaalde medicatie waar je rekening mee moet houden."
Er is meer. „Wij zorgen ervoor dat de huisarts gebeld wordt wanneer dat nodig is, dat de fysiotherapeut wordt ingeschakeld, of dat we de familie moeten bellen als het misschien niet goed gaat. Als verpleegkundige ben ik de spin in het web." Ze houdt ook in de gaten of er in de omgeving van de patiënt genoeg kennis is over gezondheid en geld. „Is er voldoende voorlichting? Weten de direct betrokkenen over diabetes of overgewicht? Of over geldzorgen en wat stress met je doet?"
Flexibiliteit die verder gaat dan een rooster
Op de dag van dit interview is Jennifer wat later dan gepland. Ze dacht die middag rond vier uur klaar te zijn, maar kreeg te maken met een onverwacht overlijden en moest schakelen. Precies dat onvoorspelbare hoort bij het vak. „De veelzijdigheid van dit beroep vraagt niet alleen om flexibiliteit, maar ook om de bereidheid om buiten kantooruren te werken, 's avonds en zelfs 's nachts. Sommige collega's vinden het juist fijn om te werken terwijl anderen slapen. En eerlijk gezegd, het betaalt goed.”
Ze doet dit al zestien jaar in dezelfde wijk. Ze kent de buurt, de vrijwilligers, iedereen die een steentje bijdraagt. „Er staat reclame op mijn auto, dus men weet ook: dat is de wijkzuster.” Als het om palliatieve zorg gaat, stopt haar werk ook niet bij het overlijden. „Ik blijf betrokken tot ongeveer twee weken na overlijden. Dus ik zorg ook nog voor de mensen die achterblijven." Juist dat noemt ze het bijzonderste deel van haar vak. „Dat je er mag zijn op de meest kwetsbare momenten van het leven. Dat vind ik een van de mooiste aspecten van dit werk als verpleegkundige."
&w=1920&q=75)
Is het misverstand nu uit de wereld?
Aan het eind van het gesprek komt de vraag terug: is het beeld inmiddels bijgesteld? Jennifer denkt van wel, al blijft het een kwestie van uitleggen. ,,Zeker aan de jonge mensen die nog op school zitten en een vak moeten kiezen. Die jongeren hebben we heel hard nodig in de zorg.” Ze wijst erop dat veel verpleegkundigen inmiddels voor de klas vertellen hoe het vak er echt uitziet en dat er proeftuinen zijn waar je een paar dagen achter een verpleegkundige aan mag lopen. En: ,,Wist je dat dit werk voor jongeren ook een prima manier is om als bijbaantje wat te verdienen?”
Op zoek naar een baan in de thuiszorg? We hebben duizenden banen in heel Nederland. Check de vacatures via de link bovenaan deze pagina!
